مقاله حاضر در فصلنامه سیاست متعالیه، شماره 9 منتشر شده است. 

نظریه حرکت جوهری: تبیین هستی شناسانه در علم سیاست[1]

محمد پزشگی[2]

 

چکیده

مقاله حاضر در صدد پاسخگویی به این پرسش است که آیا نظریه حرکت جوهری ظرفیت تبیین پدیده‌های سیاسی را دارد؟ پاسخ مثبت به این پرسش می‌تواند نشان دهنده ارایه راه حل‌های جدید از سوی فلسفه اسلامی به برخی از دشواره‌های مهم در علم سیاست باشد. مدعای این مقاله آن است که نظریه حرکت جوهری ظرفیت بیشتری برای تبیین سرشت متحول پدیده‌های سیاسی نسبت به نظریه‌های رقیبش دارد. برای بررسی مدعای این مقاله از روش اسنادی و استراتژی نگارش فرآیندی استفاده می‌شود. نتایج این پژوهش در صورت اثبات مدعای خود آن است که دیدگاهی پویا و دینامیک به دشواره‌های علم سیاست می‌دهد که در نظریه‌های موجود علم سیاست به صورت ایستا پاسخگویی شده‌اند. همچنین مدعای مقاله حاضر در صورت اثبات می‌تواند در قلمروی نظریه‌پردازی علم سیاست تحولی اساسی ایجاد کند.  

کلیدواژگان: حرکت جوهری، علم سیاست، فلسفه صدرایی.



[1] . مقاله حاضر بخشی از پروژه‌ای با نام «درآمدی بر فلسفه علم سیاست بر اساس فلسفه اسلامی» است که برای پژوهشگاه علوم و اندیشه اسلامی انجام شده است.

[2] . استادیار پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، mohammadpezeshki@isca.ac.ir.